www.flickr.com |
27 Μαρ 2008
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα της ποίησης
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjATDxpKC1eTrgPZfi235QAX0d15VTQAIjtIoN27-vwR1kiRtpxnZ59QMagJg9L5d2kCFSEJCRG0aYOeTl-GzZ_FV3gMVMNDAJG9I4L8IDvQf4EWb-2fihaPeON4wiPJgc6ee2BHKp4oeE/s320/poetry1.jpg)
Πολλές οι εκδηλώσεις που διοργανώθηκαν για να τιμηθεί η μέρα της ποίησης, την οποία καθιέρωσε η Εταιρεία Συγγραφέων το 1998 επιλέγοντας για τον εορτασμό της την 21η Μαρτίου, ημέρα της Εαρινής Ισημερίας-αρχή της άνοιξης.Aυτό, επειδή η Εαρινή Ισημερία είναι η στιγμή που ισορροπεί το φως με το σκοτάδι, ένα σημείο σταθερό στον κύκλο του χρόνου, υπόμνηση του αιώνιου μέσα στο εφήμερο, του παντοτινού μέσα στο μεταβαλλόμενο: όπως ακριβώς είναι και η Ποίηση.3.500 χρόνια συλλογικής μνήμης της Eλληνικής γης βρίσκονται εγγεγραμμένα στη γλώσσα της Ποίησης. H ελληνική γλώσσα –από τον Όμηρο, περνώντας στους βυζαντινούς υμνογράφους και στο δημοτικό τραγούδι, φτάνοντας έως τους σύγχρονους και τους επερχόμενους ποιητές– διαμορφώθηκε, διαμορφώνεται και, παραμένει συστατικό στοιχείο της εθνικής ταυτότητας, χάρη στη δύναμη της Ποίησης.Tο 2001, η UNESCO, ύστερα από εισήγηση του προέδρου της Εταιρείας Συγγραφέων, πρέσβη Βασίλη Βασιλικού, υιοθέτησε την «Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης», αναθέτοντας μάλιστα στη χώρα μας να οργανώσει τον πρώτο διεθνή εορτασμό, την ίδια χρονιά. Την εκτέλεση της απόφασης υλοποίησε τότε το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου.
Δύο ατόφια ποιητικά κομμάτια από τον ποιητή Μιχάλη Γκανά
Τι βλέπει ο ποιητής στον αιώνα μας;
Αυτοί παιδί μου δεν
δεν σου χαρίζουν ούτε τη νύστα τους
όλο δεν και δεν και δεν-τρο δεν φύτεψαν τα χέρια τους
δεν χάιδεψαν σκυλί γατί πουλάκι πληγωμένο
γυναίκα άσχημη και στερημένη
αυτοί παιδί μου δεν
δεν δίνουν τ’ Αγγέλου τους νερό
δεν άκουσαν ποτέ
ανάκουστο κελαϊδισμό και λιγοθυμισμένο
δεν έπιασαν με τα ρουθούνια τους
Το άοσμο άνθος του θανάτου
δεν είδαν – κατάργησαν τα μάτια τους –
μια πιπεριά να γίνεται λιμπελούλα
αυτοί παιδί μου δεν
δεν ξέρουν δεν αγαπούν
ξέρουνε μόνο ν’ απαιτούν
περισσότεραπερισσότεραπερισσότεραπερί – που έτσι γράφεται το μέλλον μας.
Περί ποιήσεως
Κι εσύ που ξέρεις από ποίηση
Κι εγώ που δεν διαβάζω
Κινδυνεύουμε
Εσύ να χάσεις τα ποιήματα
Κι εγώ τις αφορμές τους
Δύο ατόφια ποιητικά κομμάτια από τον ποιητή Μιχάλη Γκανά
Τι βλέπει ο ποιητής στον αιώνα μας;
Αυτοί παιδί μου δεν
δεν σου χαρίζουν ούτε τη νύστα τους
όλο δεν και δεν και δεν-τρο δεν φύτεψαν τα χέρια τους
δεν χάιδεψαν σκυλί γατί πουλάκι πληγωμένο
γυναίκα άσχημη και στερημένη
αυτοί παιδί μου δεν
δεν δίνουν τ’ Αγγέλου τους νερό
δεν άκουσαν ποτέ
ανάκουστο κελαϊδισμό και λιγοθυμισμένο
δεν έπιασαν με τα ρουθούνια τους
Το άοσμο άνθος του θανάτου
δεν είδαν – κατάργησαν τα μάτια τους –
μια πιπεριά να γίνεται λιμπελούλα
αυτοί παιδί μου δεν
δεν ξέρουν δεν αγαπούν
ξέρουνε μόνο ν’ απαιτούν
περισσότεραπερισσότεραπερισσότεραπερί – που έτσι γράφεται το μέλλον μας.
Περί ποιήσεως
Κι εσύ που ξέρεις από ποίηση
Κι εγώ που δεν διαβάζω
Κινδυνεύουμε
Εσύ να χάσεις τα ποιήματα
Κι εγώ τις αφορμές τους
Για την Εθνική μας Επέτειο
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi5G7avwkdrQkNwzRJ16mgyJ9-Rt9J_Z2XjtFRZKGZGdlfbm1FxRMVu9b6gwxvNK7Sl2KcLqrW9dJEaUh3iNx3LO3Ub6IJdfCPnnWopEys-3xtJlsWL3LxLLf2pW-rINiFs6LXHKkFxUYE/s320/25%CE%B7+1.jpg)
«Οσοι το χάλκεον χέρι
βαρύ του φόβου αισθάνονται
ζυγόν δουλείας ας έχωσι·
θέλει αρετή και τόλμην
η ελευθερία».
Εις Σάμον, Ωδαί, Ανδρέα Κάλβου
βαρύ του φόβου αισθάνονται
ζυγόν δουλείας ας έχωσι·
θέλει αρετή και τόλμην
η ελευθερία».
Εις Σάμον, Ωδαί, Ανδρέα Κάλβου
Παραθέτουμε δύο ωραία κείμενα που βρήκαμε σε άρθρα στον τύπο:
"Στη Δεύτερη Πολιορκία του Μεσολογγίου και λίγο πριν την πτώση του, καθώς ο Κιουταχής έχει ζώσει το περιτείχισμα από παντού πέμπει «τον αρχηγό των Αλβανών Γκέγκηδων πολεμιστών που πολεμούν στο πλευρό του, Χατζήμπεη (γράφει ο Τάσος Βουρνάς) να
μεταφέρει στους πολιορκημένους τους όρους του. Ο Χατζήμπεης γίνεται δεκτός στο Μεσολόγγι και αρχίζει μια μακρά συζήτηση γύρω από το θέμα της αποστολής του. Ο Αλβανός πολέμαρχος ακούγοντας την απόφαση των πολιορκημένων να πέσουν μέχρις ενός συγκινήθηκε βαθειά. Και δηλώνει ότιη τιμή και η παλικαριά δεν του επιτρέπουν να μάχεται κατά τέτοιων ηρώων. Γυρίζει στο στρατόπεδο του Κιουταχή, του ανακοινώνει την απόφασή του, και την άλλη μέρα, αφού συγκέντρωσε τους τέσσερις χιλιάδες πολεμιστές του, υπό τις επευφημίες των πολιορκημένων, που παρακολουθούσαν από τις ντάπιες, εγκατέλειψε τον Κιουταχή και τράβηξε για την πατρίδα του"... (εφημ. Ελευθεροτυπία).
Από τον τυπωμένο στα «Λυρικά» χαιρετισμό του προς τον στρατηγό Λαφαγιέτ (από την έκδοση των Απάντων του Ανδρέα Κάλβου που επιμελήθηκε ο Σπύρος Μυλωνάς, Λευκωσία 1988):
«Πολύ φτωχοί για να μπορέσουμε να συντηρήσουμε το στρατό και το στόλο μας, χωρίς καμιά παίδευση για να περισώσουμε την ελευθερία μας, χωρίς όπλα για να οχυρώσουμε τα βράχια μας, παλεύοντας ενάντια σ' έναν εχθρό που όλο χτυπιέται και όλο ξαναζωντανεύει, τριγυρισμένοι από παγίδες που στήνουν οι χριστιανικές κυβερνήσεις που έγιναν οι σύμμαχοι των εχθρών του ευαγγελίου, έχοντας να αντιμετωπίσουμε τις δόλιες προσφορές μιας προστασίας που ο λαός μας δεν τη ζήτησε, θα υποκύψουμε; Οχι, στρατηγέ. Ο Θεός και η απελπισία μας μάς στηρίζουν. Ενα έθνος που, ολόκληρο, αντικρίζει τους εχθρούς του με καταφρόνια, τον τάφο του με αδιαφορία, δεν μπορεί να νικηθεί». (Εφημ. Καθημερινή)
"Στη Δεύτερη Πολιορκία του Μεσολογγίου και λίγο πριν την πτώση του, καθώς ο Κιουταχής έχει ζώσει το περιτείχισμα από παντού πέμπει «τον αρχηγό των Αλβανών Γκέγκηδων πολεμιστών που πολεμούν στο πλευρό του, Χατζήμπεη (γράφει ο Τάσος Βουρνάς) να
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi3recVqq-w-BP5ssb92X2nIMDksUqaqEAOpTLZ0tOv6NzOdxXvqy3yWHYvR7fAyB1himW037hKUB9MqLmkafHyQ0uFHsuamHlHfTysKahiSWeuFNvuxjgfAr4VshWjL4SaukUfSybjLog/s320/25%CE%B7+2.jpg)
Από τον τυπωμένο στα «Λυρικά» χαιρετισμό του προς τον στρατηγό Λαφαγιέτ (από την έκδοση των Απάντων του Ανδρέα Κάλβου που επιμελήθηκε ο Σπύρος Μυλωνάς, Λευκωσία 1988):
«Πολύ φτωχοί για να μπορέσουμε να συντηρήσουμε το στρατό και το στόλο μας, χωρίς καμιά παίδευση για να περισώσουμε την ελευθερία μας, χωρίς όπλα για να οχυρώσουμε τα βράχια μας, παλεύοντας ενάντια σ' έναν εχθρό που όλο χτυπιέται και όλο ξαναζωντανεύει, τριγυρισμένοι από παγίδες που στήνουν οι χριστιανικές κυβερνήσεις που έγιναν οι σύμμαχοι των εχθρών του ευαγγελίου, έχοντας να αντιμετωπίσουμε τις δόλιες προσφορές μιας προστασίας που ο λαός μας δεν τη ζήτησε, θα υποκύψουμε; Οχι, στρατηγέ. Ο Θεός και η απελπισία μας μάς στηρίζουν. Ενα έθνος που, ολόκληρο, αντικρίζει τους εχθρούς του με καταφρόνια, τον τάφο του με αδιαφορία, δεν μπορεί να νικηθεί». (Εφημ. Καθημερινή)
26 Μαρ 2008
Βραδιά ποίησης
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgkUewu9LsQUUeIXkcdXH-0LJwMUiv3i4ytedskHL5t3qg9LGKHDcGz4QkEC54pqZD5zq5qLkW2aGluRM52wx3aibyYr7uXcjTZBSy3a_aSk2qljbcxwFF8yxHJuWQ42hL93yKcixouyeg/s320/poetry.jpg)
Την Παρασκευή 21 Μαρτίου στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Κοζάνης οργανώθηκε από το Σύνδεσμο φιλολόγων Κοζάνης σε συνεργασία με το Ινστιτούτο βιβλίου και ανάγνωσης βραδιά ποίησης με θέμα «Η νιότη εμπνέει και εμπνέεται την ποίηση». Στην ποιητική αυτή βραδιά συμμετείχαν μαθητές γυμνασίων και λυκείων. Απαγγέλθηκαν ποιήματα Ελλήνων και ξένων ποιητών καθώς και ποιήματα γραμμένα από τους ίδιους τους μαθητές. Την εκδήλωση πλαισίωσε μουσικά η χορωδία και η ορχήστρα του γυμνασίου Βελβεντού.
Το σχολείο μας εκπροσωπήθηκε από τους μαθητές: Μάριο Κυπαρίσση-Μώρο, ο οποίος απήγγειλε το ποίημα του Μίλτου Σαχτούρη "Το ψωμί", την Αγνή Βιτσιώτη, η οποία απήγγειλε το ποίημα του Αζίζ Νεσίν "Σώπα μη μιλάς" και τη μαθήτρια Καβουρίδου Μάρθα που απήγγειλε δικά της ποιήματα.
Το ψωμί - Μίλτος Σαχτούρης
Ένα τεράστιο καρβέλι, μια πελώρια φραντζόλα
ζεστό
ψωμί, είχε πέσει στο δρόμο από τον ουρανό
ένα παιδί με πράσινο κοντό βρακάκι και με μα-
χαίρι
έκοβε και μοίραζε στον κόσμο γύρω
όμως και μια μικρή, ένας μικρός άσπρος άγγε-
λος, κι αυτή
μ’ ένα μαχαίρι έκοβε και μοίραζε
κομμάτια γνήσιο ουρανό
κι όλοι τώρα τρέχαν σ’ αυτή, λίγοι πηγαίναν
στο ψωμί,
όλοι τρέχανε στον μικρόν άγγελο που μοίραζε
ουρανό
Ας μην το κρύβουμε
διψάμε για ουρανό!
Σώπα μη μιλάς
Ένα τεράστιο καρβέλι, μια πελώρια φραντζόλα
ζεστό
ψωμί, είχε πέσει στο δρόμο από τον ουρανό
ένα παιδί με πράσινο κοντό βρακάκι και με μα-
χαίρι
έκοβε και μοίραζε στον κόσμο γύρω
όμως και μια μικρή, ένας μικρός άσπρος άγγε-
λος, κι αυτή
μ’ ένα μαχαίρι έκοβε και μοίραζε
κομμάτια γνήσιο ουρανό
κι όλοι τώρα τρέχαν σ’ αυτή, λίγοι πηγαίναν
στο ψωμί,
όλοι τρέχανε στον μικρόν άγγελο που μοίραζε
ουρανό
Ας μην το κρύβουμε
διψάμε για ουρανό!
Σώπα μη μιλάς
Ο συγγραφέας Μάνος Κοντολέων στο σχολείο μας
- Να έχεις πρώτο κριτή στη ζωή σου τον ίδιο σου τον εαυτό. Οι άλλοι θα σου πουν καλά λόγια, θα σου πουν και κακά λόγια. Θα τ’ ακούσεις, αλλά εσύ ο ίδιος θα κρίνεις και τον εαυτό σου και τα καλά και κακά λόγια των άλλων.
- Κάθε βιβλίο είναι η ζωή των ηρώων του βιβλίου αυτού. Ως συγγραφέας αισθάνομαι σαν ένας μικρός θεός που δίνει ζωή σ’ αυτούς τους ανθρώπους, τους ήρωες του βιβλίου.
- Απευθυνόμενος σε μαθητή που δήλωσε ότι δε διαβάζει, του αρέσει μόνο να παίζει, είπε:
Δεν έχει σκεφτεί, δεν έχει ακόμη ανακαλύψει ότι όταν κανείς διαβάζει και βρίσκεται μέσα σ’ έναν άλλο κόσμο, στην ουσία παίζει. Τι παίζει; Παίζει καθώς ταξιδεύει σε μιαν άλλη χώρα, σ’ έναν άλλο τόπο, καθώς γνωρίζει, συναναστρέφεται άλλους ανθρώπους που είναι οι ήρωες του βιβλίου. Είναι μια κίνηση όχι του σώματος, όπως είναι η μπάλα, το τρέξιμο, το κολύμπι, αλλά μια κίνηση του μυαλού. Με το μυαλό μπορούμε να κινήσουμε όλη μας τη φαντασία. Αν κάποιος το ανακαλύψει αυτό, θα καταλάβει ότι πραγματικά υπάρχει ένα παιχνίδι όταν διαβάζουμε ένα βιβλίο.
Δείτε ένα απόσπασμα, όπου ο συγγραφέας μιλάει για τα βιβλία του:
15 Μαρ 2008
Το σχολείο μας κέρδισε το 2ο βραβείο στον Πανευρωπαϊκό Διαγωνισμό του etwinning
12 Μαρ 2008
Εκδρομή στην Καστοριά
Την Τρίτη 4 Μαρτίου οι δυο πρώτες τάξεις της Β' Γυμνάσιου κάναμε μια περιβαλλοντική εκδρομή στην όμορφη πόλη της Καστοριάς. Φτάνοντας λοιπόν στην πόλη, αυτό που αντικρίσαμε ήταν μια καταγάλανη λίμνη και γύρω-γύρω μικρά σπίτια να γεμίζουν το τοπίο. Ο πρώτος μεγάλος σταθμός της ξενάγησης μας ήταν το Δισπηλιό. Στο Δισπηλιό έχουν ανακαλυφθεί υπολείμματα ενός σπουδαίου παραλίμνιου οικισμού της νεολιθικής εποχής. Σήμερα είναι η αναπαράσταση ενός νεολιθικού οικισμού πριν από περίπου 100.000 χρόνια. Είχαμε μια ενδιαφέρουσα ξενάγηση στην οποία όχι μόνο είδαμε αλλά και ακούσαμε πληροφορίες για την ζωή πριν από τόσα χρόνια.
Παναγιώτα – Θανάσης - Ευφροσύνη
5 Μαρ 2008
Ο Διευθυντής Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης στο σχολείο μας
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiJ5oTuXB8vmi9JnikFjKkOtjHjgangt8wo6EPpibMNbYxd1Tzht3qddgJ_CYfXxmPtXrbGQXx96fBpeAwK5HBtrkYovawJiVz_OgftcEkhNABU9anC1-IDKGYyvFrfT9Uzb3n9ranKZF0/s320/P3050008.jpg)
Σήμερα, Τετάρτη 5 Μαρτίου ο Διευθυντής Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης κ. Κ. Σαβιλωτίδης επισκέφτηκε το 2ο και 5ο Γυμνάσιο Κοζάνης. Ξεναγήθηκε στους χώρους των δύο σχολείων, είχε συνεργασία με τους Διευθυντές και καθηγητές των δύο σχολείων που του εξέθεσαν τα προβλήματα που υπάρχουν και τέλος συνομίλησε με μαθητές που έκαναν μάθημα. Ελπίζουμε ο Διευθυντής να δόσει λύσεις σε χρονίζοντα προβλήματα των δύο σχολείων.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)